Pomnik Jana Nepomucena

Między oddechami kurortu słychać kroki i cichy szmer rozmów; na ul. Sienkiewicza w centrum Świeradowa-Zdroju stoi barokowa figura św. Jana Nepomucena. XVIII-wieczny święty, o łagodnym geście i kamiennym spojrzeniu, wyrasta z cokołu jak niemy świadek czasu. Wysmagany wiatrem z Gór Izerskich, nosi na sobie patynę lat, która ładnie łapie poranne i popołudniowe światło. To ten dyskretny akcent, tak typowy dla sudeckich uzdrowisk: znak opieki nad drogą i wodą, ale przede wszystkim – nad codziennością mieszkańców i gości.

Warto podejść blisko, by zobaczyć miękkie fałdy szat, wyczuwalne pod palcami dłuta rytmy barokowych linii i drobne ślady erozji, które dodają rzeźbie charakteru. Najlepszy jest moment tuż po deszczu, gdy kamień ciemnieje, albo o zmierzchu, kiedy figura rysuje się na tle rozświetlonej ulicy. To niewielkie zatrzymanie w spacerze po kurorcie układa się w większą opowieść o Świeradowie-Zdroju: miasteczku, które łączy leczniczą codzienność z pamięcią drogi przez Izery. Tu tradycja spotyka się z rytmem spacerów i górskim powietrzem.